Bugün sabah yine her zamanki gibi okul için kalktım. Fakat biraz erken kalktım ve sonrasında tekrar uyumak istemedim. Çünkü tekrar uyursam bir daha kalkamazdım. Açtım televizyonu sabah haberlerine baktım. Neler olmuş, neler bitmiş diye. Biraz hüzünlü, biraz sevinçli oldu benim için. Ama bir olay beni o kadar etkilediki gözlerim doldu. İnsanlık ölmemiş dedirtti.  Yazının devamını okuyarak beni hüzünlendiren ve bir o kadar da sevindiren olayı okuyabilirsiniz.

Saat 06:38. Daha üstüm bile giyinik değil. Haberlere baktığım zaman beni hüzünlendiren şey Libya’daki Türk’lerin durumuydu. Hele birde 1 gün önce öldürülen Trabzon’lu genç aklıma geldikçe dahada bir kötü oldum. O yardım gemilerin Marmaris’e dönüşü gösterildiğinde oldukça mutlu oldum. Herkes mutluydu. Düşünsenize gurbettesiniz, orada ağır şartlar altında çalışıyorsunuz ve ayaklanma çıkıyor. Evde çoluğunuz çocuğunuz, aileniz akrabanız var. Sizden haber alamıyorlar ve meraktan çıldırıyorlar. Sizde elinizden hiç birşey gelmeden bekliyorsunuz. Sonunda yardım gemileri geliyor ve sizi kurtarıyor. Gemideki insanların mutluluğu gözlerinden okunuyordu. Evet belki işlerini kaybettiler, evet belki zor durumda kalacaklar ama ölmediler, ölmemeyi başardılar.

Gelelim beni duygulandıran olaya. Genelde öyle herşeyde gözleri dolan biri değilim. Çok çok ağır bir olay olması gerekiyor. Olay ise şöyle gelişti;

ATV Kameramanı’nın gözüne köşede ekmek arası birşey hazırlayan araplar çarpıyor(Tunus sınırında). Sonrasında biraz zaman geçtikten sonra ATV Muhabiri’nin dediklerini aynen yazıyorum;

Burda ekmek arası yiyecek birşeyler hazırlayanlara sorduk. “Acaba bunu neden yapıyorsunuz” diye. Onların cevabı ise; “Büyük bir Türk grubu geliyor ve onlara hazırlıyoruz” oldu. Ücretlimi diye sorduğumuzda tamamen ücretsiz olacağını söylediler.

O anda içimdeki mutluluk birden arttı. Uykulu halde haber izlerken birden irkildim. Ve o an aklımdan geçen bir tek şey vardı; Müslüman, her yerde müslüman.

Başlık gayet açık. Artık hosting şirketi webadam ile uçuyorum. Ne diyebilirimki. Bunca zaman kendi kendime eziyet etmişim. Aylık 5 liralık paketten hemde ilk ay indirimli şekilde aldım ve site gördüğünüz hıza kavuştu. Bunca zaman neredeydin webadam. Yada bunca zaman ben seni neden görmedim. Yaklaşık 4-5 aydır webadam sponsor host kullanıyordum(Driveronline.net). Kesilme vs. olmadığından reseller aldım ve geçtim. Sonuç gördüğünüz gibi. Mutluyum, huzurluyum. Oh bea.

Sonunda kendim için birşey yaptım ve CSS derslerine TAM ANLAMIYLA başladım. Tayfun Erbilen‘in eşsiz anlatımıyla sitesine koyduğu CSS Görsel Dersleri benim için bulunmaz bir kaynak. Bu kaynaktan sonuna kadar yararlanmak adına oldukça sıkı bir tempoyla tekrar tekrar ve tekrar şeklinde anlatımlarını dinliyorum. Boş zamanlarımda bu kodları elimden geldiğince tekrarlıyorum ve elimin daha hızlı olması için çabalıyorum.

Biber Hapı sitem oldukça iyi gidiyor. Allah nazarlardan saklasın. Şuan için oldukça memnunum ve hep böyle gider umarım.

CSS derslerine neden bu kadar taktığıma gelirsek; ben amatör olarak PSD yapan biriyim ve bu PSD’leri siteye dökemedikten sonra hiçbir değeri olmuyor. Anca msn’de arkadaşlarıma güzel olmuşmu diye resmini atmama yarıyor. Ama ben bu yaptığım PSD’leri xhtml/css şeklinde döksem ve ücretli/ücretsiz paylaşsam çok daha güzel olur. Heleki sitesine kuran olursa benden mutlusu olmaz herhalde.

Cem Yılmaz’ında dediği gibi Step Step ilerliyorum. Her yeni Step’te hayretler içerisinde kalıyorum çünkü ben netten anlıyorum diye geçinen biri olarak bile o dersleri gördükçe kendimi değersiz ve basit biri olarak görüyorum. Buda benim çalışma azmimi yükseltiyor. Hep daha iyisini yapmayı amaçlıyorum ve boş zamanımda önümdeki kağıtta bile kod deniyorum. Ne kadar garip değil mi? Düz Lise’ye gidiyorum, Sayısal bölümü okuyorum. Tembelim, derslerle alakam yok 12. sınıfa kadar kalmadan geldim. Nete ilgim var ama meslek liseli yerine düz liseye gidiyorum. Daha sayamadığım bu tür pek çok şey var.

Şimdi birkaç Aynştayn arkadaş çıkıp; “Senin bu sene ÖSS sınavın var, gereksiz şeylerle uğraşacağına derslerine çalış” diyebilir. Zira bunu önlemek maksatlı bu yazıyı yorum yapmaya kapatıyorum. Gereksiz olan bu dersler değil, bu lafı diyen sizlersiniz. Benimde illaki düşüncem var ve üniversite okumak istiyorum. Bunuda 6357837524837 defa dile getirdim. Hedeflediğim yerler doğrultusunda emin adımlarla ilerlediğimi düşünüyorum. Umarım kimseyi üzmem, kimseyi hayal kırıklığına uğratmam.

Herkese hayatta başarılar diliyorum. Umarım hedeflediğiniz şeylerden sapmaz ve vazgeçmezsiniz.

Dolu dolu 1 yıl. Vay be. Kim derdiki bu blog tam 1 yıl boyunca hizmet verecek diye. Kendi kendime şaşırıp duruyorum hala. Ama insan oldukça mutlu oluyor. Bunuda defalarca yazdım ama bir daha yazıyorum. Bana göre herkes bir blog açmalı. Düşünsenize 10 yıl boyunca blog yazıyorsunuz. 10 Yıl sonra şöyle baştan bir daha okuyorsunuz ve diyorsunuzki vay be ben neler yapmışım. O anı bir daha yaşıyorsunuz. İşte bu hiçbirşeye değişilmez.

Çok uzun süredir bloguma yazı yazmıyordum. Biliyorum inanılmaz boşladım ama 1 yılıda doldurunca artık daha bir özen göstereceğim yazmaya. Elimden geldiğince yazacağım. Ve en önemlisi şu reklamlardan kurtulacağım. Biraz daha zaman geçsin hepsini kaldıracağım.

Bloguma yazı yazmadığım günlerin birinde Klavye ve Mouse seti aldım. Microsoft’un bilmem kaç bininci sürümü işte. Fakat benim için büyük hayal kırıklığı oldu. Yazı yazarken ekrana pür dikkat bakmanız lazım. Çünkü wireless klavye olduğundan bazen tuşlara bassanız dahi atlayabiliyor. Tavsiyem asla kablosuz mouse ve klavye almamanız. Ne kadar iyi olursa olsun sakın almayın. Tecrübe konuşuyor.

Yeni bir site açtım ve onu kasıyorum. Kah özgün kah c/p geçinip gidiyoruz. Zamanında TeknoParkTR’ye koyduğum bir tema vardı. Bu tema ile inanılmaz alexa yükselmiştim. Yeni sitemdede bu temayı kullandım ve ilk güncellemede yarı yarıya bir fark oldu. Dilerimki dahada düşecek alexa. Ve eğer düşerse o temayı Alexa teması diye r10′da paylaşmak istiyorum. Çünkü harbiden farkediyor.

Günler ne çabuk geçiyor be arkadaş. Daha dün gibi hatırlıyorum Bekq.net’i açtığımdaki heyecanımı. Ama bugün name.com panelime girdiğimde birde ne göreyim. Tamı tamına 11 ay olmuş. Domaini alış tarihim 2010-02-05. Vay be. Tam 1 ay sonra sitemin 1. yaşını kutlayacağız. İnanın insan o kadar mutlu oluyorki. Bu kadar emek verdiği, yazı içinde defalarca; “Ne olursa olsun bu site her zaman olacak” dediği bir siteye haliyle tamamen bağlı oluyor. Hadi biraz gerilere gidelim ve sitenin ilk zamanlarından konuşalım.

Sitem ilk açıldığı zaman içimdeki o mutluluğu kimse bilemez. Yıllarca özenmiştim kişisel sitesi olanlara. Hatta Turkportali.Org adresinide bir süre blog tarzı kullanmıştım. Ama kendi nickimle ve adımla bir blog açınca insan daha bir mutlu oluyor.

Siteyi ilk açtığım zaman döktürmüştüm. Hergün en az 1 adet 200-400 kelime arası bir özgün makale, iyi bir ziyaretçi kitlesi, alexa ve google aşkı. Öyleya; Alexa’da uçmuştum. İnanılmaz bir ivme yakalamıştım. %9bin küsür artışlara varmıştım. Temam çok az sitede kullanılan, piyasada indirme linki bulunmayan, bulunsa bile içi reklamlarla dolu olan bir temaydı. O reklamları temizlemek, o eklentileri kaldırmak için uğraştığım kadar hiçbirşeye uğraşmamıştım belkide. Ama sitem harbiden çok güzel olmuştu be. Çiçek gibiydi valla. Google’dan beklediğim değeri alamamıştım maalesef. İyice moralim bozulmuştu fakat yazmaya devam ediyordum. Sonradan yazma isteğim gitti ve böyle hantal bir herif haline geldim. :p

1 Ay sonra sitemin 1. yılı. E haliyle domaininde süresi bitiyordu ve onuda bugün görür görmez uzattım;

Yazı yazmak istiyorum. Hiçbirşey düşünmeden, hiçbirşey tartışmadan yazmak istiyorum. Saçmalayarak yazmak istiyorum. Satırlarca, sütunlarca yazmak istiyorum. Sadece yazmak istiyorum. O kadar özledimki yazı yazmayı. Msn’den gereksiz insanlara kısa metinler halinde yazmaktansa burda, blogumda yazmak istiyorum. Belki aklımda bir konu yok. Belki birşey düşünmüyorum fakat yazmak istiyorum. Bakalım nereye kadar gidecek bu yazı. Yazma isteğim bitene kadar yazacağım.

Madem uzun bir yazı yazmayı düşünüyorum, o zaman birşeyler anlatsam belki daha iyi olacak. Okul durumumu sorarsanız şuan berbat. Okunan yazılılardan 4 adet 1′im, 3 adette 0(sıfır)’ım var. Okunmayalarıda düşününce bu sayı git gide artacak diye düşünüyorum. Hakkımızda hayırlısı olsun. Bu sene oldukça sıkılacağım gibi. Özellikle 2. dönem bu zayıfları düzeltmem gerekecek.

Gelelim net hayatıma. Yazsam roman olur herhalde. Şuan kendime acımış durumdayım. Çünkü inanılmaz üşengeç bir herifim ve bildiklerimle yetiniyorum. Blogumdada defalarca yazmıştım. PHP, CSS ve VB(Visual Basic) öğrenmek istiyordum. Ama ne yazıkki bir türlü başlama şansım olmadı. Bir insanın bildikleriyle yetinmesi kötü birşey. Şuan o bildiklerim ile kafamı o kadar doldurmuşumki yeni birşey almıyor beynim. Beynimin Harddisk’i doldu resmen. Format atmak istemiyorum. Bu sebeple hafızamı genişletmem gerekiyor. Hayatımda o kadar gereksiz ayrıntılara takılmışımki, dışardan biri baksa şaşırır halime.

Neden peki ben kendimi geliştirmiyorum? Herkes benim derslerimim zayıf olduğunu biliyor. Bu çocuk okumayacak diyorlar. Üniversite okumak istiyorum elbette ama neden evde kendimi geliştirip programcı olmayayım? Bildiğim birşey var oda şuan dünyaca ünlü programlamacıların bu işlerin başında evlerinden amatör olarak bu işlere ilgi duydukları ve sonrasında kendilerini geliştirdikleri. Hemen hemen hepsi böyle. Ben değilmiyim derslerimle ilgilenmeyip saatlerce bilgisayar başında duran?  Ben değilmiyim bilgisayardan iyi anlıyorum diye geçinen? Geçen senelerde oldukça şikayetçi olduğum bir durum vardı. Bilgisayar üzerinden iş yaparak para kazanmak. Ve bu amacıma şuan ulaşmış durumdayım. İnternetten gelirim var. Şuan çoğu yaşıtımın kazanmadığı parayı ben kendi başıma bilgisayardan iş yaparak kazanıyorum. Ama bir sorun var. Oda bu işlerin beni durdurduğu. Güney’le okuldaki konuşmamızda işte bu sözü kafama takıldı; “Bilgisayar başından para kazanıyor olabilirsin, fakat kendini geliştirmiyorsun ve olduğun yerde sayıyorsun”. Sonuna kadar haklı. Ben haftalık 80-100 TL arası para kazanıyorum. Duruma göre azalıp çoğalabiliyor bu para. Fakat 3-4 ay öncesine bakıyorum ve şimdiye bakıyorum. 3-4 ay boyunca ben ne öğrenmişim? Koca bir HİÇ. Sadece bildiğim şeyler üstünde yoğunlaşarak bu konularda uzmanlaşmışım. Ama benim bilgim nedir ki? Hazır sistemleri düzenleyerek oluşturduğum şeyler ile nereye kadar gideceğim? Artık birşeyler üretme zamanı gelmedi mi? Geldide geçiyor bile.

Son izlediğim “Sosyal Ağ” filminde Facebook’un kurucusu Mark Zuckerberg’in hayatı anlatılıyordu. Adam The Facebook’u oda arkadaşının Phoneix’teki kodaman arkadaşlarına mail atması sonucu yaydı. Elinde bu tür liste bulunan insanlar her zaman 1 adım öndedir. Günümüzde ise webmasterlar tek hit kapısını Google olarak görmektedir ve Google’a bağlı kalmaktadır. Google’da güzel yer edinen sitelerin gerçekten büyük hitler aldığını söyleyebiliriz. Fakat birtek Google’a bağlı kalmayıp daha çok diğer sitelerde reklam yapmak ve mail reklamı yapmak her zaman avantajlıdır. Facebook’un olayıda buydu. Belki mükemmel bir fikirdi, belki çok sağlam bir siteydi ama birtek Google’a bağlı olmadığı için bu kadar tutuldu.

2 Saatte 22k hit yapmak. Filmin belkide en etkilendiğim sahnesiydi. 2 Saatte 22k hit ile internet alemini alt üst edersiniz. İnanılmaz bir reklam merakı uyandırdı bu bende. O kadar boş zamanım var. Driver sitem için bu yöntemi uygulayacağım. 22k hitte gözümüz yok tabii ama en azından hatırı sayılır bir hit almak istiyorum. Spam olarak değil ama normal bir site tanıtımı yaparak bunu yaymak istiyorum. Bunu yayarkende olacakları gözlemlemek istiyorum.

Yazma isteğim bu dakikadan sonra azaldı. Belkide bloguma en uzun yazımı girdim. Mutluyum, huzurluyum. Herkese hayatta başarılar dilerim. Umarım bir hedefiniz vardır ve o hedef için çalışırsınız.

Evet. Şimdi zurnanın zırt dediği yerdeyiz. Kilolu bir insanın alışverişte çektiği eziyetleri yazacağım bu yazımdı. Bizzat kendi yaşantımdan alınmış olup %100 doğru bilgilerdir. Yazıma başlamadan önce birde sitem edeceğim. Ben küfüre karşı bir insan değilim. Küfür hayatımızda sıkça olan birşey ama, birde sınırı var bu işin. Abartıya kaçmamak lazım. Heleki adını, soyadını vb. bilgilerini saklayıp saçma nick ve maillerle sövmek şerefsizlikten başka birşey değildir. Bu kadar ödlek olmamalısınız. Bu arada herkesin Kurban Bayramı’nı kutlarım.

Dün alışverişe gittik bizimkilerle. Annem’e birkaç kot alınacaktı. Gitmişken babam sanada bakalım birşeyler diyince bende kıramadım. Birkaç mağazaya baktık. Öncelikle 108 kilo insan olarak alışverişe gitmek çok çok zor. İçeride satıcı kız varsa gözlerini sizin üzerinize dikebilir. Kıyafet denediğinizde size uygun beden bulunmaz genelde. En kötüsü ise bulundu sanılıp denendikten sonra vücuda yapışarak göbeği tamamen çıkaran t-shirt’tür sanırım. Giydiğim beden XXL. Mavi’deki t-shirtlerde ise XL bana tam uygundu. Bir 5-10 kilo versem inanılmaz şeyler var bana göre. İçim eridi resmen. Beyefendi bunun bir büyüğü maalesef kalmamış denmesindende oldukça sıkıldım yani.

Ama her ne hikmetse bulduğum herşeyde cuk oturuyor. Yani her aldığım şeyi tamamen içime sinerek ve severek alıyorum. Buda bir şans olmalı sanırım.

Dün, Esra Erol’un programına denk geldim. Sadece denk geldim. Valla. Neyse konumuz o değil. Böyle programlara başından beri karşıyımdır. Yani tamamen reyting için insanları bir mal gibi ekrana çıkartım gururları ile oynuyorlar. Hiç hoş şey değil bunlar. Tamamen şov amaçlı olduğunu düşünüyorum. Neyse konumuz buda değil. Talip arayan bayanların tanıtımlarını izlerken birşey gördümkü şok geçiriyordum. Net aleminin deli dolu kızı, lakabı sonkraliçe olan Kübra Yılmaz programdamıydı(Ben bir kişiyi ona benzettim ve böyle sandım)? Bir kişiyi inanılmaz ona benzettimki şok geçiriyordum. Dedim bu deli yaparmı yapar. Ama sonra düşündüm Almanya’dan buraya bir program için gelmez(sanırım). Hemen sitesine girip baktımki öyle birşey yok. Dedim tamam. Yalnız bendede birilerini birilerine benzetme kıtlığı var. Hiç biri tutmuyor be arkadaş.

Oldukça döktürdüm bugünde yahu. Çenem fazla açıldı. Bugün fazla mesai var. Profil backlink işi için forum toplanması gerekiyor. Saatlerce onunla uğraşacağım birde. Allah kolaylık versin.

Herkesçe bilinen birşeydir. Ben şıpsevdiyimdir. Her ne kadar zaman zaman bunu inkar etsemde çoğunlukla kabul ederim. Bir kıza bağlanmam 1 hafta sürer. 1 Hafta boyunca o kız için ölürüm derim, ertesi hafta dönüp suratına bakmam. Böyledir hep benim için. Belkide yıllardır GERÇEKTEN birine aşık olmadım, olamadım. Son haftalarda ise düşüncem değişti. Yaklaşık 1.5 ayı geçti ve hala içimde bir kıpırtı var. Aha diyorum, bu sefer oldum galiba. Kızın çıktığı var. Bizimkide okyanusta kulaç atmak yani.

Öyle karmakarışık bir durumdayımki. Kiminle konuşacağımı, kime derdimi anlatacağımı bilmiyorum. Hele birde sınav haftası var. Ne olacak bilmiyorum. Kız işi hayal tabiiki. Her ne kadar sırılsıklam aşık olsamda gidip bunu deme cesareti gösteremem. Her konuda kendine güvenen ve hatta bu sebeple UKALA denilen ben, aşk meşk işlerinde 10 üzerinden 0 alıyorum.

Bilmiyorum ilerleyen günlerde neler olacak. Bekleyip göreceğiz

Bugün hayatımda çok özel bir yere sahip olan dostum Elif Kelleci’nin doğum günü. Her ne kadar maç dolayısıyla ona hediyeyi bugün veremesemde ve tam 00:00′da doğum gününü kutlayamasamda affedeceğini düşünüyorum. :p Neden index yapmıyorsan diyecekler olabilir. Daha orjinal ve güzel birşey bulmak istiyorum. Ekleyeceğim index çoklu olmalı çünkü derbide var. İstediğim gibi birde “cincona koymaya az kaldı” yazmak istiyorum. Bakalım ilerleyen zaman neler göstericek.

Sıkı bir Fm’ci olarak yıllardır istediğim tek ama tek birşey vardır. Oda Football Manager oyununun Türkçe çıkması. Bunun için o kadar uğraşan Türkiye Araştırmacısı TSI’de tüm görüşmelere rağmen bir türlü bunu başaramadı. Ancak büyük bir ilerleme kaydetti ve imza kampanyası oldu. Buna göre; 10.000 Bin imza toplanacak, eğer 10.000′e ulaşılırsa oyun Türkçe çıkacaktı. Ve özellikle dedilerki; Orjinal almayacaklar adını yazdırmasın. Satışlarda fark olursa daha kötü olur diye. Sonuç olarak gereken süre zarfında 10.000 imza toplanamamış ve tüm hayallerimiz suya düşmüştü.

Sonunda bir ilerleme kaydettik ve geçen sene demo sürümde Türkiye Ligi oynama şansı elde ettik. Yarım sezonda olsa Türkiye liginde oynamak çok hoştu. Hemde demo zamanı. Şimdi ise Fm 2011 demosu çıktı ve Türkiye Ligi yoktu. Adeta şok oldum. Nedendir, ne değildir arkaplanda olanları bilmiyorum. Fakat şu varki SIGAMES artık saçmalıyor. Ve bende belkide hayatım boyunca tek orjinal aldığım oyun olan Football Manager’i bu sene almama kararı veriyorum.  Korsana EVET. Ne halt yerlerse yesinler. KONAMI bile büyük bir adım attı ve PES’i Türkçe çıkardı. Keza birkaç oyunda aynısını yaptı.

Sorunlarla dolu, saçma çevirileri olan bir Türkçe yama ile oynamak istemiyorum. TSI’ninde uzun zamandır TR yama çıkartmadığını düşünürsek Fm oynamak bize haram oldu.